بينهما مناقرة و نقار اى مراجعة فى الكلام : يعنى سخن يكديگر را باز مىگردانند و رد مىكنند . مناقش ( mon qec ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بحث‌كننده و سختى نماينده و ستيزه‌كننده . مناقشة ( mon qacat ) م . ع . ناقشته مناقشة : باريكى كردم و سخت‌گيرى نمودم با او در حساب . الحديث : من نوقش فى الحساب عذب . مناقشه ( mon qace ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ستيزگى و خصومت و نزاع و بحث و سختى با كسى در كارى و خويسه مناقض ( mon qez ) ص . پ . مأخوذ از تازى - نقيض و بر ضد و مخالف و برعكس . مناقضة ( mon qazat ) م . ع . سخن بر خلاف يكديگر گفتن . مناقع ( man qe ' ) ع . ج . منقع و منقعة . مناقف ( mon qef ) ص . ع . شمشيرزن . مناقفة ( mon qafat ) م . ع . ناقف مناقفة و نقافا . ر . نقاف . مناقل ( man qel ) ع . ج . منقل . مناقل ( mon qel ) ص . ع . اسب تيزدو . مناقلة ( mon qalat ) م . ع . ناقل الفرس مناقلة و نقالا : زود بزود برداشت دست و پا را آن اسب در دويدن . و ناقلته الحديث مناقلة : آنچه مىدانستم از حديث بوى گفتم و آنچه آن مىدانست به من گفت . و نيز مناقلة : نوعى از رفتار اسب و نهادن دست و پا را در سنگستان بر جايى كه سنك نباشد . و نيز مناقلة و نقال : دست بدست دادن پياله شراب و بهم ديگر رسانيدن . مناقيب ( man qib ) ع . ج . منقب . مناقير ( man qir ) ع . ج . منقار . و ج . منقر ( monqor ) و ( menqar ) . مناكب ( man keb ) ع . ج . منكب . مناكب ( man keb ) ا . ع . چهار پر و بال مرغ بعد از قوادم . مناكح ( man keh ) ا . ع . زنان . مناكحات ( mon kah t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ازدواجها و عروسيها . مناكحة ( mon kahat ) م . ع . شوهر دادن زن را ، نكاح مثله . مناكحت ( mon kahat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نكاح و ازدواج . مناكدة ( mon kad t ) م . ع . ناكده مناكدة : دشوارى كرد با او و زشت‌خويى نمود . مناكرة ( mon karat ) م . ع . كارزار كردن و با هم جنگيدن و با كسى بدها و زيركى نبرد كردن . مناكيد ( man kid ) ص . ع . قوم مناكيد : گروه بدفال دشوارخوى . مناكير ( mannkir ) ع . ج . منكر . منال ( man l ) ا . ع . طور و طريقه و منوال و خوى . منال ( man l ) ا . پ . مأخوذ از تازى - حاصل و محصول اراضى ملك و باغ و مزرعه و جز آن . و مال و دولت و ثروت . منام ( man m ) م . ع . نام نوما و مناما و نياما . ر . نوم . منام ( man m ) ا . ع . خوابگاه و جاى خواب و بستر . منامة ( man mat ) ا . ع . جاى خواب و خوابگاه و بستر و جامهء خواب . و اطلس . و مخمل . و دكان و انبارخانه . منامس ( mon mes ) ص . ع . محرم و هم‌راز . و آنكه در كازه مىنشيند جهة شكار . منامسة ( mon masat ) م . ع . بكازه در نشستن صياد و بكازه در آمدن آن . و راز گفتن . مناملة ( monmalat ) ا . ع . گام برداشتن بندى و كسى كه در قيد باشد . منان ( manne ) ا . ع . تثنيه من . ر . من . منان ( mann n ) ا . ع . يكى از نامهاى بارىتعالى يعنى بسيار نعمت دهنده و منت نهنده . و نيز نام مردى . منأنأ ( mona'na ' ) ا . ع . سست و ضعيف و هراسان . و آنكه حدقه چشم را بسيار برميگرداند . منأنأة ( mona'na'at ) م . ع . نانأنأنأة و منأنأة . ر . نأنأة . منانة ( mann nat ) ا . ع . زن مالدار كه از براى مال وى را نكاح كنند واو از جهة مال و دولتى كه دارد بر شوى خود منت نهد . مناوءة ( mon va'at ) م . ع . ناواه مناواة و نواء : دشمنى كرد با او و مانند دشمنى او دشمنى كرد و نازيد برو در دشمنى و مفاخرت كرد . مناواة ( mon v t ) م . ع . دشمنى كردن با هم . مناوبة ( mon vabat ) م . ع . ناوبته فى الماء و غيره مناوبة :